dinsdag 25 juni 2013

De verhuizing

foodiemoods.nl
Lieve lezers,

Er is een tijd van komen en er is een tijd van gaan. Heerlijk toch, die tegeltjeswijsheden?
In mijn niet aflatende zoektocht naar perfectie ontdekte ik, Miss Foodie, dat je met een Wordpress-site véél meer leuke dingetjes kunt doen. Ik had al veel langer plannen om uitgebreid dingen te gaan testen, kookboeken te recenceren. Maar ja, hoe hou je dat in Blogger een beetje overzichtelijk, zonder ellenlange lijstjes met links? Tsja, en toen begon dus het geknutsel. Wordpress schijnt ontwikkeld te zijn om de non-techneuten in staat te stellen hun eigen site te bouwen. Leermoment; Miss Foodie is nog minder technisch dan een non-techneut! Gelukkig was daar Han van Haicu, die me een heel eind op weg hielp. En nu is hij er dus; mijn nieuwe blog. Nog niet alle puntjes staan op de i, maar ongeduldig als ik ben heb ik m'n nieuwe blog nu alvast geopend. De oplettende lezertjes zullen er vast nog heel wat knulligheden ontdekken (links die nog verwijzen naar deze oude blogger-blog, om er maar eens één te noemen) maar Miss Foodie is niet meer te houden. Tegen beter weten in, ga ik dus nu alvast door op foodiemoods.nl.
Tot ziens aan de andere kant! Enne... ik ben natuurlijk enorm benieuwd naar jullie reacties!

Liefs,
Miss Foodie

vrijdag 24 mei 2013

Prut-weer

Miss Foodie is er even he-le-maal klaar mee! Na de winter komt de lente en zo eind mei mag je echt verwachten dat je door het snertweer heen bent. Zag vandaag de mannen van Unox hun koek-en-zopie alweer opzetten op het strand. Ach.... opportunisten zijn er altijd en ieder nadeel héb nou eenmaal zijn voordeel.
Neemt niet weg dat ik er de balen van heb. Zit nog steeds iedere avond onder mijn berenvel op de bank en heb van ellende zelfs de Ikea geurkaarsjes alweer van stal gehaald. Ook nu, nu ik dit stukje tik, zit ik alweer met frisse tegenzin uit te kijken naar het fietstochtje zometeen om de kids uit school te halen. Daar gá je weer! Op je fietsje, consequent wind tegen. IJskoude regen (regen? hagel!) drupt in je nek, want ach... die das hebben we niet meer nodig.
Op dit soort dagen moet er echt iets hartverwarmends op tafel en aangezien ik in de foodblogswap van mei van de blog van Hungryfeelings kook, dook ik gisteren in haar blog, op zoek naar instant warmte. Het werd uiteindelijk de perzik-whiskey BBQ kip. Kijk! Toch BBQ!
Omdat ik het de laatste tijd ook nog eens chronisch veel te druk heb, maakte ik me er vanaf door alle ingredienten - hup! - in de slowcooker (ahum... rijstkoker!) te gooien. Tuurlijk moest ik dat volgens het officiele recept eerst allemaal aanbraden maar na een eeuwigheid sudderen proef je daar toch  niets meer van. Ach... smoesjes natuurlijk! Miss Foodie had gewoon weer eens geen tijd. Die rijstkoker trouwens, da's dus een prima slowcooker!

recept perzik whisky bbq kip

Recept voor 4:
8 kipdijfilets (of stukken kip met het bot er nog aan, geen probleem)
1 grote rode ui, gesnipperd
1 scheutje olijfolie
2 teentjes knoflook - gehalveerd
1/2 potje Bonne Maman perzikenjam
150 ml BBQ-saus
een tl worchestersaus
150 ml water
150 ml sherry (in het originele recept whisky maar dat vond ik voor de minifoodies wat ver gaan)

Bereidingswijze:
Doe alles in je rijstkoker/slowcooker/braadpan. In de eerste twee gevallen: zet hem aan. Bij de braadpan: zet op het vuur tot de boel kookt, zet dan het vuur laag.
Daarna: laat 90 minuten sudderen.

Lekker met een stamppotje van bijvoorbeeld doperwtjes!

donderdag 9 mei 2013

Smaak; lekker belangrijk!

Wel eens flink in je tong gebeten? Of diezelfde tong gebrand omdat je jezelf niet langer kon inhouden maar nú meteen van die heerlijke saus moest proeven? Mooi! Dan hoef ik je niet meer uit te leggen dat je tong, evenals de binnenkant van je wangen, enorm gevoelig is. Hartstikke fijn natuurlijk, want samen met smaak en geur, bepaalt het gevoel in je mond voor een belangrijk deel of je een gerecht lekker vindt of niet. Wie denkt dat het alleen om smaak draait zit er echt naast. Harold McGee (de keukenwetenschapper die met “Over eten” een onmisbaar boek voor iedere foodie heeft geschreven) is zelfs heel stellig in zijn bewering dat een gerecht vaker de mist in gaat door een gebrekkig mondgevoel dan door een slechte smaak.
Ga maar na: een geschifte mayonaise is qua smaak identiek aan zijn goed in elkaar geklopte, smeuïge broertje maar zal een smaaktest niet doorstaan. Net zoals de mooi op smaak gebrachte salade met geitenkaas, geroosterde bietjes, walnoten, balsamicodressing en een vleugje zand…
Of de zacht geworden chips/koekjes/crackers, de teruggelopen vla, de saus met klontjes, de gortdroge doorgebakken biefstuk, de taaie calamares.

Bij Miss Foodie in de keuken zul je voor wat betreft mondgevoel twee dingen nooit maar dan ook nooit tegenkomen. Allereerst de (ieuw!) mossel. Echt; ik heb het geprobeerd. Lang gekookt, kort gekookt. Met wijn, met groenten of “on the rocks”. Ook het hele arsenaal begeleidende sausjes om het rubberen dier te verhullen is getest en te licht bevonden om, met name, het mondgevoel van de mossel bij mij teniet te doen. Toch jammer; het ziet er altijd zo gezellig uit dat mosseltjes eten…
Maar op nummer 1 – met stip -  in mijn “mondgevoel-nachtmerrie-top-10”; de overgare pasta! Je weet wel; de tot pulp doorgekookte, van iedere smaak ontdane, vormeloze hoopjes ellende die op je bord totaal versmelten met de saus waardoor ze uiteindelijk degraderen tot slap bindmiddel om diezelfde saus wat meer body te geven. Denk kant-en-klaarmaaltijd, ziekenhuis en gaarkeuken. En dat is jammer want diezelfde pasta is “al dente” (italiaans voor beetgaar) enorm geraffineerd. Het eerste mondcontact is aangenaam zacht, een beetje tussen meegaand en speels tegendraads maar nooit al te stug. Bijt je toe, dan gaat ook dat in eerste instantie met het grootste gemak maar de pasta heeft nog wel wat veerkracht.

Het goede nieuws is dat het kinderlijk eenvoudig is om je spaghetti of macaroni goed al dente te koken. Je hebt er zelf hele grappige technieken voor. Bijvoorbeeld de pasta tegen de muur gooien. Als hij blijft plakken is hij al dente maar hierop geeft Miss Foodie geen enkele garantie. Overgare pasta plakt namelijk als de beste!
Makkelijker is het om allereerst te zorgen dat de saus gereed is voordat je de pasta gaat koken. Al dente pasta moet namelijk vlug-vlug, die wacht nergens meer op! Ga bij het koken ook niet klakkeloos uit van de kooktijd die op het pak staat. Ik ben heel wat verrassende kooktijden tegen gekomen. Eén fabrikant heeft me zelfs aangespoord de pasta 25 minuten te koken. Gelukkig is Miss Foodie nogal eigenwijs!
En de belangrijkste tip? Proef! Proef! Proef! Haal steeds een sliertje/schelpje/oortje/stukje uit de pan, laat even afkoelen (je wilt je tong toch niet verbranden?) en bijt. Als de pasta voor jou een aangenaam mondgevoel heeft, roer je er snel de saus door en val je aan! Buon appetito!

pasta met tuinboontjes, munt en feta

Pasta met tuinbonen, feta en munt

400 gram tuinboontjes (diepvries of vers)
3 eetlepels extra vergine olijfolie
½ sjalotje, fijngesnipperd
¼ rode chilipeper, heel fijn gesneden
rasp van ½ onbespoten citroen
400 gram gedroogde pasta, bijvoorbeeld linguine
2 eetlepels (zee-)zout
4 eetlepels verse gehakte muntblaadjes
200 gram verkruimelde fetakaas

Breng een kleine pan vol water aan de kook, doe er de tuinboontjes in, kook 3 minuutjes, giet af en spoel direct af onder koud water. Druk nu de boontjes uit hun vlies. Dubbeldoppen heet dit en echt; tuinboontjes knappen er van op!
Zet een ruime pan met water op voor de pasta. De pan moet groot genoeg zijn om de pasta er ruim in te laten zwemmen.
Verwarm in een brede pan de olijfolie en laat er heel zachtjes de sjalot en de chilipeper in zweten (je wilt dat de sjalot zacht en enigszins doorschijnend wordt, laat niet kleuren). Zet het vuur heel laag (of zet op een warmhoudplaatje) en doe er de citroenrasp en de tuinboontjes bij om warm te worden.
Zet alvast de muntblaadjes en verkruimelde feta klaar.
Voeg, als het pastawater kookt, per liter water 10 gram zout toe en daarna de pasta. Roer om de paar minuten goed door. Kook tot de pasta “al dente” is en giet hem dan direct af. Doe de pasta terug in de pan en hussel er snel het olie/bonenmengsel door. Drapeer op een mooi bord en maak af met munt en feta.

maandag 29 april 2013

Ook namens Miss Foodie "Sorry voor het Koningslied"

Net toen het kolder-gehalte rondom het Koningslied vorige week zijn hoogtepunt bereikte, gooide een blindedarmontsteking hier roet in het eten. En ik kan je vertellen; daar krijg je buikpijn van! Zeker als het Little Miss Foodie's blindedarm is. Dan ben je ineens nogal "off-line"...
Gelukkig zijn we inmiddels allemaal weer thuis maar we hebben veel Koningslol gemist natuurlijk. Tijd om de schade - met het risico vreselijk achter de feiten aan te hollen - in te halen. Efficiënt als ze is, combineert Miss Foodie het feestthema meteen met de Foodblogswap van deze maand. Miss Foodie zou dit keer een recept van Judith's Cakes koken. Lekker! Zoet! Lastig kiezen dus, maar één recept was gewoon perfect om de feestvreugde op Koninginnedag  Koningendag Kroningsdag Koningsdag flink te verhogen en dat was het idioot makkelijke recept voor advocaat. Voor ál uw slechte feesten en partijen zeg maar. Om er een feestelijk oranje tintje aan te geven besloot ik de brandewijn te vervangen door wodka en bessenlikeur, een flinke dosis mandarijnrasp maakte ook de smaak oranje! Dit recept voor onze nationale Koningsdrank is het persoonlijk goedmakertje van Miss Foodie voor het Koningslied.

oranje boven advocaat advokaat

Of het lekker is? Mwah... voor dat ene dagje per jaar is het best te doen. Mocht het je toch niet aanstaan, breng de fles dan gewoon naar het dichtstbijzijnde bejaardenhuis. Iedereen blij!

130 gram eidooier (dat waren bij mij 6 dooiers)
130 gram suiker
75 ml wodka
75 ml bessenlikeur
rasp van 2 mandarijntjes

Zet een pan met een laagje water op het vuur en zet daarin een vuurvaste kom. De kom mag het water niet raken. Doe alle ingredienten in de kom en blijf met een spatel roeren tot de advocaat begint te binden. Een paar dingen zijn belangrijk:
* zorg dat je het vuur niet te hoog zet
* zet een grote kom koud water klaar
* verwarm rustig en geleidelijk, het grootste probleem dat je tegen kunt komen is dat de boel gaat schiften (zet snel in de bak met koud water en zet de staafmixer erop)
* schraap steeds de advocaat van de randen anders gaart het daar te snel en krijg je klontjes roerei in je advocaat

Als de advocaat zo dik is als vanillevla (face it: eigenlijk is dit een alcoholische vla) giet je hem in een schone fles. Afkoelen en maximaal 2 weken bewaren in de koelkast.

dinsdag 12 maart 2013

Koekje d'r bij?

Miss Foodie is er nog niet over uit of ze een koekjesbakkende foodblogger is of een foodbloggende koekjesbakker. Wat denken jullie?
Deze wilde ik jullie niet onthouden...

paashaas koekjes easter bunny cookies easterbunny


maandag 11 maart 2013

Gnocchi met ossenstaartsaus

Kom op jongens, hoe moeilijk kan het zijn? Miss Foodie heeft zich suf gegoogeld maar er bestáát eenvoudigweg geen kruising tussen runderen en paarden. Dus waarom voedselproducenten de noodzaak voelen verwarring in het dierenrijk te zaaien is me een groot raadsel.
koe of paard?
Zelf de Rijksoverheid voelt zich inmiddels geroepen tot inmenging. Ze heeft vol goede moed een Taskforce voedselvertrouwen in het leven geroepen met als belangrijkste doel "het voedselvertrouwen van consumenten te behouden". En kijk; dat maakt mijn verwarring compleet! Ik had namelijk niet de indruk dat het voedselvertrouwen van de consument de óórzaak van deze hele rel was. Alhoewel; misschien bedoelen ze wel dat het te gróte voedselvertrouwen aangepakt moet worden. Moeten we wellicht eens wat verder kijken dan onze neus lang is. Want wat kun je verwachten van lopende band voedsel tegen stuntprijzen? Niet dat Miss Foodie deze fraude goedkeurt, maar een combinatie van lage prijzen en hoge verwachtingen schept wel een gezonde voedingsbodem zeg maar.
Omdat Miss Foodie wél graag weet wat ze eet, kocht ze haar ossenstaart gewoon bij de biologische slager. De enige discussie die dan nog mogelijk is, is of de staart wel echt van een os is. Zo'n zuivere os is namelijk een gecastreerde stier maar in Nederland worden net zo makkelijk staarten van de koe of de ongecastreerde stier als ossenstaart verkocht. Op naar het volgende relletje?

Het recept voor deze gnocchi met saus van ossenstaart komt uit het boek Pasta Artigiana van Nino Zoccali dat Miss Foodie zomaar opgestuurd kreeg om een recensie over te schrijven. Fantastisch maaltje voor als de winter onaangekondigd weer terug in het land komt. Vol met troostende, warme, intense smaken. Prikken maar!
gnocchi ossenstaart saus stoofschotel

dinsdag 5 maart 2013

Miss Foodie test kratten - de uitslag!


Gisteren maakte Miss Foodie eindelijk haar langverwachte chutney met de bieten en zuurkool uit De Krat. (de blog daarover volgt later; over een paar weken wil ik eerst eens proeven, haha!)
Een gedenkwaardig moment, want dit markeert het einde van een waar boxen- en krattentijdperk in huize Foodie. In ruim een maand tijd liet Miss Foodie alle boxen en kratten aanrukken die in #030 bij haar thuis wilden bezorgen. Iedere week een krat vol groenten, fruit en standaard een heerlijk brood. De ingrediënten waren vaak verrassend en uitdagend. Je moet wel een beetje van koken houden en niet bang zijn iets nieuws te proberen. Je krijgt daarbij wel alle hulp van de leveranciers; overal zitten inspirerende recepten bij. Echt een beetje out-of-the-box eten dus!


donderdag 28 februari 2013

Gnocchi van geroosterde pastinaken!

Toevallig in de buurt van Dordrecht? Breng er vooral een bezoekje aan Villa Augustus! Wat een prettige plek om te eten (het restaurant) te slapen (het hotel in de oude watertoren) en te shoppen (de markt). Jammer alleen dat de moestuin er nu wat stilletjes bij ligt, maar ja, het blijft februari natuurlijk.
Bij Villa Augustus staat de moestuin centraal en dat betekent vooral dat de kaart regelmatig wordt aangepast aan de oogst uit de tuin. Wij aten er vandaag bijvoorbeeld een salade van wilde spinazie met aardpeer en carpaccio en een biefstuk met geroosterde seizoensgroenten. Helemaal goed en fijn! En wat een sfeer, zelfs de zon begon te schijnen...

Villa Augustus is leuk!

Tja, en als we het dan toch over seizoensgroenten hebben; daar had Miss Foodie zelf natuurlijk ook nog een aardig voorraadje van liggen. Heel even probeerde Miss Foodie haar kroost te vermurwen door stamppot geroosterde pastinaak voor te stellen maar dat voorstel werd direct van tafel geveegd. Misschien moet ik me er maar bij neerleggen dat het stamppotseizoen dit jaar voorbij is.
Maar wat dan wel? Helemaal fan van al die geroosterde wortels zijn de little foodies ook weer niet dus er was een smokkelmethode nodig. De hartige taart had ik heel recent nog ingezet om prei te verstoppen en een quesadilla leek me totaal ongeschikt. Resteerden de pastasaus, de hartige muffin, de empanada, de risotto, de soep of... de gnocchi.
Het werd het laatste. De gedachte aan de combinatie van de lekkere bite van goede gnocchi met de geuren, kleuren en smaken van de geroosterde pastinaken deed me al watertanden...

gnocchi van geroosterde pastinaken


woensdag 27 februari 2013

De krat van Miss Foodie

Nog één, hooguit twee nachtjes geduld beste lezers! Miss Foodie legt - as we speak - de laatste hand aan het laatste blog over haar kratten- en boxentest. Ik kan wel twee tipjes van de sluier oplichten: 1) Miss Foodie werd iedere week erg blij van alle verse seizoensprodukten en 2) Miss Foodie kon niet kiezen.
Vandaar deze week mijn eigen box gehaald en dat ziet er zo uit:
de krat van Miss Foodie vol met seizoensprodukten
Wat er zoal in die droombox zit? Een Kemper landhoen, bataat (zoete aardappel), pastinaken, rode uien, roseval aardappelen, gele winterwortelen, een pak gedroogde puy linzen, een bos tijm en een bos rozemarijn.
Vanavond aten we er al lekker van! Ik roosterde in feite alles in een grote braadslee. Flinke plens olijfolie, grof zeezout en hup die oven in...
Ruik je eens in! Al na 20 minuten raakten we overmand door de geurencombinatie van de kip, de steeds zoeter en zachter wordende wortelgroenten en de krachtige kruiden. Aromatherapie is er niets bij!
Na ruim een uur in de oven wordt het wachten vervolgens beloond:
geroosterde polderhoen met wortelgroenten en aardappeltjes
Geroosterd polderhoen met wortelgroenten en rosevals

maandag 25 februari 2013

Pancakesfestijn voor het foodblog-event!

"Maar Miss Foodie... dat doet u anders nooit!" Ik hoor het jullie denken. Twee keer bloggen over pancakes en dat binnen een maand. 't Zal wel creatieve treurnis zijn daar in de Foodie-keuken? Nou... nee! Niet echt. Sterker nog, het borrelt allemaal vreselijk. Net de lente. Momenteel legt Miss Foodie de laatste hand aan haar kratten-en boxentest en de nieuwste uitdaging begint ook al vorm aan te nemen.
Maar waarom dan wel?
Nou, omdat "wij-van-die-leuke-foodblogs" het leuk vinden om maandelijks een foodblog-event te organiseren. Gewoon voor onszelf, omdat het leuk is. En voor jullie natuurlijk, als lezers.
Deze maand is het thema "Wat deel je aan tafel en vooral met wie?".
pancakes á la Miss Foodie

Et voilá; nogmaals de pancakes. In mijn eerdere post verhaalde ik immers dat ik voor mijn spontane pancake-ingeving te rade ging bij de DG (domestic godess) herself; Nigella. "Nige" voor intimi.
En nog geen week later zat ze daar; in mijn eigen keuken te prikken in een enorme stapel pancakes. A lá Miss Foodie dit keer, want daar kwam ze speciaal voor over. Na de eerste pancake-sessie belde ik  Nige eventjes om haar te tippen over het gebruik van vanillesuiker in haar recept. Tsja, en toen sloeg ik een beetje door. Noem het jeugdig enthousiasme. Noem het grootheidswaan.
Eenmaal op dreef geraakt, schepte ik op over mijn pancakes met pompoenpuree als basis met wat verse geitenkaas en honing-tijmsaus. En over de appel-kaneelpancakes met smeltende roomboter, bruine basterdsuiker en verder niets. En over de bananenpancakes met Nutella en geroosterde gehakte hazelnootjes. En over de hartige geroosterde-bietjespancakes met mierikswortelspread. Enfin... nu zit ze hier dus. Laaiend enthousiast over wat "wij Hollanders" allemaal met pancakes doen. Tja, pancakes met blueberries, maple-syrup, warm fruit. Lekker hoor, maar zoooooooo 2012! Je ziet; Miss Foodie deelt graag! Ook ideeën.
 
Mocht mijn inzending van het foodblog-event deze maand winnen, dan staat het thema voor volgende maand bij dezen vast...